Het wiegje van Beatrijs

In de nacht van 18 november 1421: een woeste storm breekt de dijken en veroorzaakt een van de ergste overstromingen uit de vaderlandse geschiedenis: De Sint-Elisabethsvloed. Mensen stierven, dorpen verdronken, de Biesbosch werd gevormd. De Sint-Elisabethsvloed was 600 jaar geleden een iconische ramp die vandaag de dag nog zeer actueel is. Want het water komt weer, als gevolg van de wereldwijde klimaatverandering.

Beatrijs: het lichtje in de duisternis

Onlosmakelijk verbonden met de ramp en het dorp Kinderdijk is het volksverhaal over het kind in een wiegje dat tijdens de Sint-Elisabethsvloed bij de dijk, in wat nu Kinderdijk heet, zou zijn aangespoeld. Na de vloed, toen de overlevenden weer naar buiten durfden, zagen ze langs de dijk een wiegje drijven, waaruit het gehuil van een kind te horen was. Het dobberende wiegje werd in balans gehouden door een kat, die door heen en weer te springen zorgde dat het mandje niet zonk en zo de baby in leven hield. Langs de Oost Kinderdijk zijn meer signalen die verwijzen naar de oude sage, zoals op Huis te Kinderdijk en de naam “Kattenwiel”.

Toeristische trekpleister

Om de sage en het gevaar van de kracht van het water nooit te vergeten heeft de stichting Het Wiegje van Beatrijs Kinderdijk een beeld gerealiseerd. Voor nu komt het in UNESCO Werelderfgoed Kinderdijk te liggen, maar later zal het beeld de oevers van Alblasserdam verrijken. Om het bronzen beeld van 400 kilo te laten drijven en schommelen, net als de kat deed, was veel denkwerk en expertise nodig. Het onderwater drijflichaam is een innovatief staaltje Alblasserdams vakmanschap geworden.